W drodze do aktywności własnej

Własny program edukacyjny
(Zawarty w Indywidualnych Programach Rewalidacyjno - Wychowawczych)
Na rozwój procesów i właściwości psychicznych dziecka wpływają cztery podstawowe grupy czynników:  zadatki genetyczne, z którymi człowiek przychodzi na świat; czynniki środowiskowe – jako ogół warunków otoczenia ; celowe i planowe wychowanie i nauczanie; aktywność własna jednostki.

Aktywność to:
- skłonność, zdolność do działania;
- zdolność do podejmowania inicjatywy;
- czynny udział w czymś

Aktywność sterowana jest od wewnątrz, i od zewnątrz. Czynnikiem sterującym od wewnątrz są jego różne potrzeby, pojawiające się jako ochota do działania - to motywacja typu "chcę",. Do czynników zewnętrznych zaliczamy zadania, jakie osoba musi wykonać, tzw. aktywność kierowana. Aktywność  zależy także od wpływów środowiska i oddziaływania wychowawczego. Otoczenie w jakim przebywa jednostka może stwarzać takie warunki, które będą sprzyjały rozwojowi aktywności.

Nauczyciel powinien wykorzystywać aktywność ucznia, stale ją podtrzymywać i wyzwalać. Ma ona ogromne znaczenie dla rozwoju ruchowego, intelektualnego, emocjonalnego oraz dla procesów psychicznych. Swoistą formą aktywności jest zabawa. Ma duże znaczenie kształcące i wychowawcze. Zabawy dowolne, swobodne, kierowane kształtują spostrzegawczość, wyobraźnię, pamięć i myślenie, rozwijają wrażliwość uczuciową oraz rozumienie norm i zasad społecznego współżycia.

Manipulacja jest związana z używaniem przedmiotów. Manipulowanie dostarcza uczniowi doznań polisensorycznych (wielozmysłowych). Utrzymując kontakt z różnymi przedmiotami, uczy się koordynować doznania płynące z różnych zmysłów. Poznaje smak, zapach, fakturę przedmiotów. Za pomocą manipulacji może również próbować zwrócić uwagę na siebie: chwyta bliskich za rękę, dotyka po twarzy, upuszcza lub stuka przedmiotami.
CEL KSZTAŁCENIA
Założeniem programu jest wielorakie oddziaływanie na ucznia w celu podniesienia jego możliwości motorycznych, manipulacyjnych i koordynacyjnych w obrębie dłoni, rozwinięcia jego zainteresowań oraz wzmocnienia motywacji wewnętrznej do bycia aktywnym:
- Usprawnianie ruchowe i psychoruchowe w zakresie motoryki małej i dużej.
- Rozwijanie zainteresowania otoczeniem, wielozmysłowe poznawanie tego otoczenia.
- Nauka celowego działania dostosowanego do wieku, możliwości i zainteresowań ucznia oraz przejawianej przez niego aktywności własnej

I. GRY DYDAKTYCZNE - PLANSZOWE
CELE GŁÓWNE
1. Kształcenie analizy i syntezy wzrokowej.
2. Poszerzanie słownika języka biernego o nazwy przedmiotów – rzeczowniki.
3. Poszerzanie słownika języka biernego o nazwy czynności- czasowniki.
4. Koncentracja uwagi.
CELE SZCZEGÓŁOWE
1. Umieszcza elementy na planszach, nakładając je na rzepy.
2. Uzupełnia brakujące części obrazka w odpowiednim miejscu planszy.
3. Korzysta z plansz tematycznych dotyczących:
- Owoców
- Warzyw
- Darów jesieni
- Świąt Bożego narodzenia
- Zimowej aury
- Ubrań
- Zwiastunów wiosny
- Ptaków
- Kwiatów
- Owadów
4.Korzysta z plansz dotyczących czynności dnia codziennego
- Higiena
- Jedzenie i picie
- Zabawy
II. ZABAWY DYDAKTYCZNE Z REKWIZYTAMI
CELE GŁÓWNE
1.Kształcenie analizy i syntezy wzrokowej.
2.Usprawnianie różnych chwytów .
3.Usprawnianie motoryki dużej i małej
4.Usprawnianie współpracy obu rąk
5.Usprawnianie, wydłużanie, koncentracji uwagi
CELE SZCZEGÓŁOWE
1.Uczeń pracuje na konkretach.
2.Uczeń segreguje przedmioty pod względem koloru, wielkości, rodzaju.
3.Dopasowuje przedmioty do piktogramów.
4.Dopasowuje przedmioty do zdjęć.
5.Dopasowuje przedmioty do obrazków.
6. Uczeń stosuje chwyt:
- Dłoniowy prosty
- Nożycowy
- Pęsetowy
- Szczypcowy
6.Uczeń umieszcza małe przedmioty w otworach.
7.Uczeń wkłada drobne przedmioty do pojemników z małymi otworami.
8.Uczeń wyjmuje przedmioty z pojemników.
9.Odkręca i zakręca nakrętki, kran.
10. Uczeń trzyma butelkę w jednej dłoni a drugą umieszcza w niej przedmiot.
11. Przykleja paski trzymając oba jego końce w obu dłoniach.
12.Uczeń jest zainteresowany zadaniem.
13. Uczeń wykonuje zadanie do końca.
ADRESACI PROGRAMU
Program kierowany jest do uczniów z orzeczeniem o głębokim stopniu niepełnosprawności.

Treści Umiejętności Metody i formy pracy Pomoce

Poszerzanie języka biernego o nazwy przedmiotów  i czynności
Kształcenie analizy i syntezy wzrokowej
Kształcenie koncentracji uwagi
Rozbudzanie aktywności własnej w zadaniu i niekierowanej

Zauważa braki elementów na obrazku
Dołącza brakujące części obrazka w odpowiednim miejscu planszy
Dopasowuje przedmioty do obrazków, do piktogramów
Segreguje pod względem koloru, kształtu i wielkości
Stosuje różne chwyty podczas wykonywania prac plastycznych i zabaw
Umieszcza małe przedmioty w otworach
Wkłada drobne przedmioty do pojemników z małymi otworami
Wyjmuje przedmioty z pojemników
Odkręca i zakręca kran
Trzyma butelkę w jednej dłoni a drugą umieszcza w niej przedmiot
Przykleja paski papieru trzymając oba jego końce w obu dłoniach
Uczeń wykonuje zadanie do końca

Gry dydaktyczne planszowe :
1. indywidualne plansze tematyczne
2. dopasowywanie piktogramu do zdjęcia
3. uzupełnianie obrazka o brakujące elementy
Zabawy dydaktyczne z rekwizytami :
1. plansze prezentujące czynności do dopasowywania przedmiotów
2. plansze ze zdjęciem przedmiotu i elementy do dopasowywania
3. sortery
4. plansze do segregowania przedmiotów pod względem kształtu i rodzaju
Forma pracy
Zindywidualizowana
rotacyjna i równoległa

1. Konkrety
2. Zdjęcia
3. Obrazki
4. Piktogramy
5. Plansze
6. Sortery
7. Pojemniki z różnymi otworami

 

 

LITERATURA
1. Sobańska J . (1999) Hasło: Aktywność psychomotoryczna dzieci i młodzieży [w:] Encyklopedia pedagogiczna.  Red. W. Pomykało, Fundacja Innowacja, Warszawa, s. 22-24.
2. http://darterapii.home.pl/index.php?option=com_weblinks&view=category&id=20:etapy-prawidowego-rozwoju-chwytu